حوادث، وقایع، هجرت

وداع امام حسین (ع) با زینب

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحیمْ
امام حسین (ع) بانوان را دلداری داد و امر به صبر و فرمود : خداوند شما را از دست دشمنان نجات دهد و عاقبت امر شما را نیکو گرداند ، و دشمنان شما را به انواع عذاب مبتلا خواهد کرد ، و در عوض این مصایبی که به شما رسیده ، خداوند چندین برابر از مواهب خود را به شما عنایت می فرماید ، به زبان چیزی نگویید که موجب کاهش مقام ارجمند شما گردد . . .
زینب گریه می کرد ، امام به او فرمود : آرام باش ای دختر مرتضی ، وقت گریه طولانی است .
همین که خواست به عزم میدان ، از خیمه بیرون آید ، زینب (س) دامن امام را گرفت و صدا زد :
((مهلا یا اخی ، توقف حتی اتزود منک و اودعک وداع مفارق لا تلاقی بعده ))؛ برادرم ! آهسته باش ، توقف کن تا تو را سیر ببینم و با تو وداع کنم ، آن وداع جدا کننده ای که بعد از آن دیگر ملاقاتی با تو نخواهد بود .
بگذار تا بگیرم چون ابر نو بهاران
کز سنگ ناله خیزد ، روز وداع یاران
فمهلا اخی
قبل الممات هنیئه
لتبرد منی لوعه و غلیل
یعنی : برادرم ! آهسته برو و قبل از مرگ ، اندکی با ما باش ، تا با دیدار تو ، درون سوزان ، و سوز قلب پریشان و بی قرارم خنک گردد))(۸۶)
ای جان ما جانان ما آهسته رو آهسته رو
مشکن دل سوزان ما آهسته رو آهسته رو
بر خواهر زارت نگر ، بر طفل بیمارت نگر
آهسته رو ، آهسته رو ، آهسته رو
کرده وصیت مادرم تا من ببوسم حنجرت
آهسته رو ، آهسته رو ، آهسته رو
برگرفته از کتاب دویست داستان از فضائل مصائب و کرامات حضرت زینب سلام الله علیها نوشته آقای عباس عزیزی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *