حوادث، وقایع، هجرت

مقدمات سفر اهلبیت علیهم السلام از شام به مدینه و فراق حضرت رقیّه

خطبههای امام سجاد علیه السلام و حضرت زینب علیها السلام و جریانات دیگر باعث شد که مردم تغییر جهت دادند و یزید از ترس
شورش مردم و اغفال آنها اظهار پشیمانی کرد و ابنزیاد را قاتل معرفی میکرد. از سوی دیگر به اهلبیت اظهار محبت میکرد و
حتّی به آنها اجازه داد که از دمشق برای امام حسین علیه السلام و شهدای کربلا عزاداری کنند. و بعد جریان به گونهای شد که
یزید، ماندن اهلبیت امام حسین علیه السلام را در شام خطرناک دانست و در بازگرداندن آنها به وطن خودشان مدینه شتاب نمود.
بعضی گفتهاند: هنگام بیرون آمدن از شام، زینب علیها السلام و همراهان به یاد رقیّه افتادند، زینب علیها السلام به زنهای شام که به
صفحه ۱۹ از ۲۵
بدرقه آنها آمده بودند فرمود: ما از میان شما میرویم ولی یک دختر خردسال را در میان شما گذاشتیم او در این شهر غریب است
کنار قبر او بروید و او را فراموش نکنید. زینب علیها السلام و همراهان تا دیوارهای شام دیده میشد بیاد رقیّه اشک میریختند آن
دخترک ستمدیده که هنگام آمدن به شام بلبل اهلبیت بود و همواره سراغ بابا را میگرفت ولی اکنون خاموش شده و در میان
کاروان نیست. کاروان به قصد مدینه حرکت میکرد وقتی به دو راهی رسیدند یک راه به طرف کربلا و یک راه دیگر به طرف
مدینه میرفت به راهنما گفتند ما را از راه کربلا عبور بده تا پس از زیارت قبور شهیدان از آنجا به سوی مدینه برویم. بیبی زینب
علیها السلام به سوی قتلگاه برادر حرکت کرد و به اتفاق اهلبیت به عزاداری پرداختند، حضرت زینب با صدای جانکاه که دلها را
جریحهدار میکرد میفرمود: ای وای برادرم حسین جان، ای وای ای محبوب دل پیامبر خدا، ای فرزند مکه و منی، گفت و گفت تا
کنار قبر بیهوش به زمین افتاد و زنها اجتماع کردند آب به صورت زینب میپاشیدند تا به هوش آمد و همواره به عزاداری
پرداختند.( ۲۹ ) امام زمان علیه السلام در مصیبت عمهاش حضرت زینب علیها السلام، خون میگرید حاج ملا سلطان علی، روضه
خوان تبریزی، که از جمله عبّاد و زهّاد بوده، گوید: در خواب مشرّف به محضر والای امام زمان علیه السلام شدم، عرض کردم:
« فَلأنْدُبَنَّکَ صَ باحاً وَ مَساءً وَ لَأبْکِیَنَّ عَلَیْکَ بَدَلَ الدُّمُوعِ دَماً » : مولانا! آنچه در زیارت ناحیه مقدّسه ذکر شده است که میفرماید
صحیح است؟ فرمودند: بلی! عرض کردم: آن مصیبتی که در سوگ آن به جای اشک، خون گریه میکنید کدام است؟ آیا مصیبت
علی اکبر علیه السلام است؟ فرمودند: نه! اگر علی اکبر علیه السلام زنده بود او هم در این مصیبت، خون گریه میکرد! گفتم: آیا
مقصود مصیبت حضرت عباس علیه السلام است؟ فرمودند: نه بلکه اگر حضرت عباس علیه السلام هم در حیات بود او نیز در این
مصیبت خون گریه میکرد. گفتم: لابد مصیبت حضرت سیّدالشهداء علیه السلام است؟ فرمودند: نه! حضرت سیّدالشهداء علیه
السلام هم اگر در حیات بود، در این مصیبت خون گریه میکرد. پرسیدم: پس این کدام مصیبت است؟ فرمود: آن مصیبت اسیری
( زینب علیها السلام است.( ۳۰
برگرفته از کتاب دانستنیهای حضرت زینب (س) و حضرت رقیه (س) نوشته: علی غزالی اصفهانی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *