پدر و مادر (شجره نامه)

عبدالله بن جعفر با امام حسین (ع)

بدون شک قرابت با رسول خدا صلی الله علیه و اله این گونه نیست که به سبب هر امر ساده و کوچکی، نسبتی صورت گیرد. اما میخواهیم بدانیم این قرابت به چه معنی است؟ و چگونه انسانی به این شرف نائل میشود؟ آیا فقط از راه ولادت میتوان به آن حضرت منسوب شد، یا امر دیگری باید تا از نزدیکان آن حضرت شاید؟توجه به این نکته لازم است که، هر کس از راه ولادت به حضرت منتسب است، شبیه به کسی است که به جهت گفتن شهادتین منسوب به اسلام شده؛ از این رو کسی که بگوید: «لا اله الا الله، محمد رسول الله»، شرعا به او مسلمان گفته میشود هر چند پایبند به امر و نهی اسلام نباشد و هر چه خواهد انجام دهد. همچنین کسی که از فرزندان فاطمه زهرا علیهاالسلام باشد میتوان او را واقعا، لغتا و عرفا به رسول خدا صلی الله علیه و اله نسبت داد، هر چند بین آن شخص و حضرت محمد صلی الله علیه و اله هزاران واسطه وجود داشته باشد. [۱۴] .و این که شهادتین اساس و رکنی از ارکان اسلام است، به این معنی نیست که حقیقت اسلام فقط گفتن شهادتین است و بس؛ چه این [ صفحه ۳۸] که اگر قرار باشد شهادت قولی، اسلام واقعی و حقیقت آن باشد، لازم میآید که ائمه معصومین علیهم السلام با مقلدین، و مجاهدین با متخلفین مادامی که به وحدانیت خدا و رسالت محمد صلی الله علیه و اله شهادت میدهند، مساوی و یکسان باشند.بدیهی است که از مسلمانان، بعضی عالماند و بعضی جاهل، بعضی عادلاند و بعضی غیر عادل، و بعضی مجاهدند و بعضی قاعد، و برای هر یک از آنها درجه و مرتبهای مخصوص و احکامی خاص در پیشگاه خداوند سبحان وجود دارد؛ لذا برای شناخت دین، و پایان دادن به خصومتها و اختلافها، به عالم مراجعه میکنند؛ پشت سر عادل نماز خوانده و به او اقتدا میکنند، و نیز قول و شهادتش را حجت میدانند، و به مجاهد در بسیاری از حقوق مادی و معنوی برتری و افضلیت داده میشود.بله، برای هر یک از مسلمانان آثار و احکامی است که به طور مساوی شامل همهی آنها شده و استثنا بردار نیست، مثلا کسی که شهادتین بگوید، مال و خونش حفظ شده، احکام ازدواج وارث بر او جاری میشود، و آنچه از شؤون عامه برای مسلمین است برای او نیز محسوب میگردد. و چنین است کسی که به سبب ولادت از جانب پدر به هاشم منسوب میباشد؛ در آنها نیز صالح وجود دارد و طالح، و برای هر یک از ایشان درجه و احکامی خاص است، و نیز جملگی در بعضی مسائل با هم مشترکند؛ به عنوان نمونه میتوان از دریافت خمس، و نذورات و اوقافی که خاص ساداتی که منتسب به رسول خدا صلی الله علیه و اله می باشد، و حرمت گرفتن زکات، مگر از ساداتی مثل خود، [ صفحه ۳۹] نام برد. [۱۵] .اینها مواردی است که منسوبین آن حضرت را بر دیگران ممتاز میگرداند، و باعث میشود که از اموال اغنیا و ثروتمندان به قدر نیاز دریافت نمایند، نه این که ایشان به مجرد انتساب به آن حضرت دارای چنین مقام شامخ و بلندی باشند.
برگرفته از کتاب یادگار خیمه های سوخته نوشته: محمد جواد مغنیه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *