از دیدگاه شعرا, مولودی، مدایح و مراثی

شعر وفات حضرت زینب (س) – غریبه گان مُرُوَت حیا نمی کردند (علی انسانی)

غریبه گان مُرُوَت حیا نمی کردند
ز هیچ گونه جنایت اِبا نمی کردند

غبار و گرد و اسیری نشست رویِ سرم
ز تند باد حوادث شکست بال و پرم

ستاره گان حرم را به ریسمان بستند
بگو ز جور ، زمین را به آسمان بستند

میان آن همه لشگر چو بی کسم دیدند
به اشک بی کسی ام ناکسانه خندیدند

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *