احادیث و سخنان

روایت حضرت زینب (س) – زهرا (س) بانوی بهشتی

دختر فاطمه علیهاالسلام حضرت زینب علیهاالسلام نیز بعد از ماجرای کربلا در سه جا سخنرانی کرد: اول، هنگامی بود که اهل بیت وارد شهر کوفه شدند، و زنان و مردان کوفی (بعد از مدتی) با گریه و شیون از ایشان استقبال کردند؛ ناگاه بدون مقدمه خطبهای غرا خواند و چنین فرمود: «سپاس و ستایش خاص خداست، و درود بر پدرم محمد و بر خاندان پاک و برگزیدهاش باد».ای مردم کوفه! ای مردمان دغل پیشه و فریبکار و بیحمیت و حیلهگر! آیا میگریید؟ اشکتان خشک نشود، و نالههایتان پایان نپذیرد! براستی که حکایت شما حکایت آن زنی است که رشتهی خود را پس از این که محکم بافته بود (پنبه میکرد و) باز مینمود، شما سوگندهاتان را دستاویز فساد قرار دادهاید! شما چه دارید جز لاف زدن و فریب دادن و دشمنی و دروغ! و همچون کنیزان چاپلوس و دشمنان سخن چین! یا همانند سبزه و گیاهی که بر فراز سرگین روید، و یا همچون نقرهای که روی قبر را بدان اندود کرده باشند (ظاهری زیبا و فریبنده و باطنی بدبو و گندیده)! براستی که بد توشتهای برای خود پیش فرستادید که خشم خدا بر شما است و در عذاب [ صفحه ۱۳۸] جاویدان هستید!ای مردم! آیا بر مصیبتها گریه و زاری میکنید؟! به خدا سوگند که به گریه کردن سزاوارترید، فراوان گریه کنید و اندک بخندید؛ زیرا که شما دامن خود را به ننگی عجیب آلوده کردید که هیچگاه پاک شدنی نیست، و عیبی را مرتکب شدید که چاره و علاجی نداشته و به هیچ آبی شستشو نمیشود، و چگونه پاک و شستشو شود در حالی که شما ریشهی جان خاتم پیغمبران و نوباوهی عزیر او را کشتید. شما کسی را کشتید که دلیل و چراغ راه هدایت شما، پناهگاه نیکوکارانتان، مرهم زخمهایتان و سید جوانان بهشت بود، ای مردم! بدانید که چه گناه بزرگی را مرتکب شدید و چه وزر و وبالی گریبان گیرتان شده است.پس بدا به حال شما، سرنگون گردید و زیر و رو شوید و از رحمت خدا دور باشید و مأیوس و محروم گردید، و دستهای شما قطع شود، و در پیش آمدهای خود زیانکار شوید، و به غضب خدا و رسولش گرفتار گردید، و به خواری و درماندگی و بیچارگی و دست تنگی دچار شوید.ای مردم کوفه! وای بر شما، آیا میدانید چه دلی از پیغمبر خراشیدید؟ و چه جگری را از او شکافتید؟ و چه خونی از او ریختید و چه حرمتی از او بردید؟ در حقیقت کار بسیار عجیبی مرتکب شدید، چنان کاری که نزدیک بود آسمانها به واسطهی آن از هم بشکافد، و [ صفحه ۱۳۹] زمین از هم پاره پاره گردد، و کوهها از هم بپاشند! [۵۹] .مصیبتی بس دشوار و بزرگ و بد و کج و پیچیده و شوم که راه چاره در آن بسته، و در عظمت به پری آسمان و زمین است. آیا تعجب میکنید اگر آسمان خون ببارد! و براستی که عذاب آخرت خوار کنندهتر خواهد بود و یاری نخواهید شد. و این مهلت و تأخیر در کیفر الهی شما را خیره نکند، که خدای عز و جل در انتقام عجله نمیکند و ترسی از فوت و از دست رفتن انتقام خون ندارد! و حتما پروردگار در کمینگاه شما است!».اگر کسی در دو خطبه مادر و دختر تأمل و دقت کند، در همان ابتدا متوجه میشود که بین این دو خطبه وجه تشابهی وجود دارد؛ هر دو خطبه از یک معدن و گنجینهی واحد صادر شدهاند، و نیز به سوی یک هدف در حرکتند، و آن دعوت به اهل بیت و نشر فضایل و محاسن آنها، و گفتن معایب و کارهای ننگین دشمنان ایشان میباشد؛ و این که بفهمانند اسلام در حقیقت، فقط گفتن شهادت و انجام دادن واجبات از قبیل نماز و روزه و مانند آن نمیباشد، بلکه یک مسلمان اول و قبل از هر چیزی باید هر آنچه را که رسول گرامی اسلام صلی الله علیه و اله آورده است تصدیق نماید؛ و از جمله اموری که حضرت واجب نموده است و تصدیق و ایمان به آن ضروری است بنابر حدیث شریف «ثقلین» [ صفحه ۱۴۰] قرآن و عترت است. اما اکثر مسلمین بعد از پیامبرشان قرآن را رها کرده و عترتش را ضایع نمودند.علامه شیخ محمد رضا مظفر در جزء سوم کتاب «دلائل الصدق» مینویسد:«من نمیدانم که امت پیغمبر صلی الله علیه و اله کی به عترتش تمسک کردند؟ آیا در زمان امیرالمؤمنین علیه السلام تمسک کردند؟ یا در زمان سایر امامان پاک و مطهر علیه السلام؟ (آن نامردمان،) دشمنی و بغض و کینه عترت را به دل گرفته و آن داعیان دین را به نسبتهای ناروا بلکه بیدینی متهم کردند، و در بصره و شام و کوفه با آنها جنگ کردند و زنانشان را دشنام دادند».ناگفته پیداست که حضرت زینب علیهاالسلام در آن هنگام که به کوفیان فرمود: «آیا میدانید چه جگری از رسول خدا شکافتید» موقعیت کسانی که به اهل بیت ظلم کردند، و به ظلم و ظالم رضایت داشتند و آنها را یاری نمودند، را مشخص کرد.سر نی در کربلا میماند، اگر زینب نبود کربلا در کربلا میماند، اگر زینب نبودچهرهی سرخ حقیقت بود از آن طوفان رنگ پشت ابری از ریا میماند، اگر زینب نبود
برگرفته از کتاب یادگار خیمه های سوخته نوشته: محمد جواد مغنیه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *