آثار, حوادث، وقایع، هجرت

خطابه زینب سلام الله علیها در دار الاماره ابن زیاد

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحیمْ زینب کبری (س ) نه تنها با مردم کوفه سخن گفت و آنان را بر کار زشتی که مرتکب شده بودند ملامت و
عتاب کرد ، که در دارالاماره ((ابن زیاد)) نیز چنان نیرومندانه ایستاد و سخن پرخاشگرانه گفت و آن پلید را که سرمست پیروزی
(پنداری ) بود ، حقیر و کوچک شمرد که توان سخن گفتن را از او گرفت . ابن زیاد برای اینکه زینب کبری (س ) را کوچک
بشمارد ، رو به آن حضرت کرده و گفت : خدای را شکر ، که شما را رسوا نمود و مردان شما را کشت و وحی و اخبارتان را دروغ
گردانید ! ! زینب (س ) ، این مرد آفرین روزگار ، بی آنکه هیبت مجلس در روح بلندش کوچک ترین تاءثیری گذارد ، با نگاهی
تحقیرآمیز ، در پاسخ فرمود : ((الحمد لله الذی کرمنا بنبیه و طهرنا من الرجس تطهیرا . انما یفتضح الفاسق و یکذب الفاجر و هو
غیرنا . ثکلتک امک یا ابن مرجانۀ ))؛ حمد و سپاس خدا را که ما را به وسیله پیامبرش گرامی داشت و از هر پلیدی و آلودگی پاک
و مبرا ساخت و همانا شخص تبه کار رسوا می شود و بدکار دروغ می گوید و او غیر از ماست مادرت به عزایت بنشیند ، ای فرزند
مرجانه ! )) عبیدالله در حالی که از خشم ، رگ های گردنش پر از خون شده بود ، با مسخره گفت : چگونه دیدی کار خدا را
درباره برادرت و خاندانت ؟ زینب (س ) با همان بی اعتنایی فرمود : ((ما راءیت الا جمیلا اولئک قوم کتب الله علیهم القتل فبرزو و
الی مضاجعهم و سیجمع الله بینک و بینهم فتختصمون عنده فانظر لمن الفلج یابن مرجانۀ ))؛ هر چه دیدم (چون در راه خدا بود)
زیبایی و خیر بوده است . آنان گروهی بودند که خداوند کشته شدن را بر آنها نوشته بود و از این روی (مردانه ) به قتلگاه خویش
شتافتند و زود است که خداوند تو و آنها را در یک جا جمع کند و در پیشگاه او محاکمه شوید ، تا معلوم شود حق با کیست ای
( پسر مرجانه ! ))( ۱۴۲
برگرفته از کتاب ۲۰۰ داستان از فضایل ، مصایب و کرامات حضرت زینب نوشته :عباس عزیزی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *