حوادث، وقایع، هجرت

خاستگاه اجتماعی قیام امام حسین

همانگونه که انسان از نظر جسمی و روحی از حالت سلامتی و بیماری برخوردار است، جوامع بشری نیز از این دو حالت برکنار
نیستند. جامعه سالم جامعهای است که روح آزادی، آزادیخواهی، نوعدوستی، ظلم ستیزی، کمک به مظلومان و ستمدیدگان و
باورهای دینی بر آن حاکم باشد. خرافات و اعتقادات باطل و تخدیری جایگزین اعتقاداتی نشده باشد که انسان را از یوغ بندگی و
بردگی هواهای نفسانی و قدرتهای خارجی میرهاند!. جامعه سالم جامعهای است که اگر آثار ظلم و فساد در دستگاه رهبری و
حکومت مشاهده گردد همه اعضای آن جامعه برای اصلاح آن بسیج شوند. در مقابل جامعه بیمار، جامعهای است که روح تسلیم،
ظلم پذیری، بی تفاوتی نسبت به سرنوشت همنوعان بر آن حاکم گردد. در برابر اعمال خلاف و ظلم و فساد حاکمان و رهبران
خودهیچ واکنشی نشان داده نشود. جامعه بیمار جامعهای است که مذهب و اعتقادات مذهبی در خدمت منافع حاکمان به کار گرفته
شود.جامعه بیمار جامعهای است که بر اساس اعتقادات تحریف شده و ناصحیح مذهبی مردم را به ظلم پذیری، سکوت و تسلیم
دعوت کند.بیماریهای جوامع از شدت و ضعف برخوردار است. گاهی بیماری جامعه در حدّی است که با هشدار مصلحان، مردم
از خواب غفلت بیدار میشوند، و به حرکت در میآیند.زمانی حال جامعه آن چنان رو به وخامت مینهد که نیازمند تزریق خون
برای به حرکت درآمدن است. در این شرایط باید گروهی فداکار و از جان گذشته خون خود را به جامعه اهدا کنند، تاجامعه
بهبودی خود را باز یابد. ولی گاهی حال جامعه به حدّی از وخامت میرسد، که دچار ایست قلبی میشود و تزریق خون نیز سودی
به حال آن نخواهد داشت. برای نجات جامعه در چنین شرایطی باید شوک ناگهانی بر پیکر آن وارد گردد.وضع اجتماع مسلمانان
در زمان یزید به همین صورت بود. معاویه در طی دوران حکومت خود مسلمانان را آن چنان زبون و ذلیل کرده بود که در برابر
اعمال خلاف او و عمالش صدای انتقاد و اعتراضی شنیده نمیشد. مسلمانانی که پس از رحلت پیامبر اکرم(ص) بر اثر تعالیم و
تربیت آن حضرت آن چنان در برابر اعمال خلاف خلفا حساسیت داشتند، که در برابر کوچکترین عمل خلافی صدا را به اعتراض
بلند میکردند – در زمان معاویه به گونهای تسلیم، مطیع و سازشکار شدند، که پس از مرگ معاویه، یزید – آن عنصر فاسد و فاجر
عمر – »: – به راحتی بر اوضاع کشور اسلامی مسلط شد و صدای اعتراضی از مسلمانان شنیده نشد. مسلمانان بگونهای بودند که وقتی
در وقتی که خلیفه بود – گفت که من اگر چنانچه خلافی کردم به من مثلًا بگویید و چه بکنید. یک عربی شمشیرش را کشید گفت
۶] .جامعه در زمان یزید آن چنان ] «. ما با این مقابل تو میایستیم. اگر تو بخواهی خلاف بکنی، ما با این شمشیر مقابلت میایستیم
سازشکار، تسلیم، ذلیل و زبون شده بود، که جز تعداد معدودی یاران امام حسین(ع) همه آن حضرت را به سکوت و سازش فرا
میخواندند. وضع جامعه در زمان امام حسین(ع) به گونهای بود که نه تنها هشدار و نصیحت در آن مؤثر نبود، بلکه شهادت
شخصیتی مانند امام حسین(ع) به تنهایی نیز قادر نبود، مردم را از خواب غفلت بیدار کند، همچنان که شهادت برادر بزرگوارش امام
مجتبی(ع) آنگونه که باید نتوانست جامعه را به حرکت درآورد. ادامه چنین وضعی قطعاً نابودی اسلام را به دنبال داشت.
صفحه ۹ از ۲۸
برگرفته از کتاب عاشورا نقش بی همتای زینب سلام الله علیها نوشته: محمدحسین مهوری

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *