اخلاق و فضائل, حوادث، وقایع، هجرت, نقش اجتماعی

حمایت از زنان و کودکان

اهلبیت امام حسین(ع) پس از شهادت آن حضرت در شرایط بسیار طاقتفرسا ودشواری قرار گرفتند. آنان از یک سو سوگدار
پدر، برادران، فرزندان و عزیزترین خویشان و بستگان خود به فجیعترین شکل ممکن بودند. از سوی دیگر در میان دشمنی بیرحم،
جنایتکار و درنده خو قرار داشتند و از سوی سوم از نظر آب و غذا مجبوربودند با حداقل امکانات و جیره غذایی روزگار سپری
کنند. روشن است که در این شرایط بسیار دشوار و ناگوار لازم بود، شخصی بسیار قوی، نیرومند، شجاع ازجان گذشته، فداکار،
رئوف، مهربان و دلسوز تکیهگاه و مددکار اهلبیت باشد و سرپرستی و حمایت از زنان و کودکان را به عهده گیرد، آنان را در آن
مصائب سخت و جانکاهدلداری و تسلیت دهد، در برابر دشمن جنایتکار خود را بلا گردانشان نماید و از جیرهناچیز غذایی خود
چشمپوشی نماید تاکودکان از حداقل آب وغذا بهرهمند گردند.درغیر این صورت معلوم نبود که اسرا قدرت تحمل این همه
مشکلات را داشته باشند. شخصیتی که بتواند در آن شرایط از عهده همه این مسئولیتها برآید، جز عقیله بنیهاشم، زینب کبری
کسی نبود. کسی که رویارویی با مشکلات و سختیها را از دوران کودکی و خردسالی از مادری همچون فاطمه زهرا(س) و پدری
چون علی مرتضی(ع) آموخته بود. در اینجا به چند نمونه از حمایتهای آن بانوی نمونه، از اهلبیت امام حسین(ع) اشاره میکنیم:
برگرفته از کتاب عاشورا نقش بی همتای زینب سلام الله علیها نوشته: محمدحسین مهوری

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *