پدر و مادر (شجره نامه)

حضرت زینب پس از وفات مادرش زهرا (س)

سؤال دیگر این است که: چرا ابوطالب اسلامش را در روز اول دعوت پیامبر صلی الله علیه و آله مانند فرزندش علی علیه السلام آشکار نمیکرد؟جواب: اولا: او اسلامش را در قالب اشعاری که از او در کتب تاریخی ثبت شده، آشکار نموده است، چنانکه سروده:و لقد علمت بان دین محمد من خیر ادیان البریه دینایعنی: به تحقیق میدانم که دین محمد صلی الله علیه و اله بهترین دینی است که به مردم عرضه شده است.ثانیا: اسلام در اول و آغاز بعثت ضعیف بود و قوای شرک علیه اسلام بسیج شده بودند، لذا از خردمندی و مصلحت اسلام و رسول خدا صلی الله علیه و اله بود که اسلام خود را کتمان کرده، تا در لحظات حساس و برای دفاع و حمایت از اسلام پیامبر صلی الله علیه و اله با قدرت وارد عمل شود. این عمل در بین بسیاری از یاران پیامبران و شخصیتهای بزرگ اتفاق افتاده است. مثلا: مؤمنی از آل فرعون ایمان خود را پنهان کرد تا قدرت حمایت از موسی علیه السلام را داشته باشد. [۶] در قرآن کریم آمده است:«و قال رجل مؤمن من آل فرعون یکتم ایمانه اتقتلون رجلا یقول [ صفحه ۳۲] ربی الله». [۷] .مرد مؤمنی از کسان فرعون که ایمان خود را مخفی میگردانید، گفت: آیا شما مردی را که میگوید پروردگار من خداست، میکشید؟و نیز حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و اله به «نعیم بن مسعود اجشعی» دستور داد که ایمانش را در جنگ احزاب پنهان کرده تا بین یهود و قریش اختلاف و جدایی وارد کند. بلکه اجازه داشت تا هر چه آنها میل دارند بگوید.علامه سید محسن امین میگوید: «اگر ابوطالب اسلامش را آشکار میکرد، هرگز آن قدرتی که برای یاری و نصرت رسول خدا صلی الله علیه و اله داشت، بدست نمیآورد». [۸] .و در کتاب سیرهی حلبی باب وفات ابوطالب و همسرش آمده است: «از جمله حکمت های خداوند متعال نگه داشتن ابوطالب بر دین قومش (جاهلیت) بود؛ چرا که در این کفر ابوطالب مصالحی وجود داشت که هر کس تأمل کند مییابد» [۹] .خداوند سبحان برای انسان شواهد و دلایلی به وجود میآورد، اگر چه بنا باشد بر زبان منکرین و مخالفین جاری کند. نویسندهی مذکور، ایمان ابوطالب را با زیرکی انکار کرده و از طرفی میگوید: «مصلحت اسلام چنین اقتضا میکرده است». گویا وی فراموش کرده که از امور بدیهی و ضروری این است که کفر به خداوند عز و جل ذاتا [ صفحه ۳۳] قبیح و ناپسند است، و کفر برای هیچ علت و هدفی، حکمت و مصلحت ندارد.و نیز فراموش کرده که آن غرض و قصد مطلوب، در سایهی پنهان کردن ایمان متحقق میشود، چنان که «نعیم بن مسعود» و «مؤمن آل فرعون» چنین کردند. و اگر خداوند عدم اسلام و کفر ابوطالب را به خاطر مصلحت پیامبر صلی الله علیه و آله خواسته باشد، هر آینه باید کفر او از ایمانش افضل و برتر باشد، بلکه واجب شود تا او برای اسلام و ایمان به خدا و رسولش مؤاخذه و عقوبت گردد. لذا ثابت میشود که ایمانش را کتمان کرد تا بدین وسیله بین مصلحت اسلام و قباحت کفر را جمع کند.
برگرفته از کتاب یادگار خیمه های سوخته نوشته: محمد جواد مغنیه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *