حوادث، وقایع، هجرت, ولادت، از کودکی تا بزرگسالی

القاب حضرت زینب (س)

زینب علیهاالسلام وفات جدش رسول خدا صلی الله علیه و اله را شاهد بود، و دیده که مرگ آن حضرت چه تأثیر عمیقی بر مسلمین خصوصا پدر و مادر و اهل بیتش گذاشته است. امیرالمؤمنین علیه السلام در رحلت جانسوز پیامبر فرموده است:«بعد از وفات رسول خدا صلی الله علیه و اله چنان مصیبتی بر من وارد شد که گمان نمیکنم اگر بر کوهها نازل میگردید طاقت حمل آن را میداشتند!… و میدیدم که اهل بیتم چنان از خود بی خود شده بودند که کسی نمیتوانست در چنین شرایطی خودش را کنترل کند، و توان تحمل مصیبتی که به او رو آورده بود را نداشت، که بیتابی صبرش را برده و عقلش را مبهوت مینمود».و طبیعی است که اهل بیت رسول خدا صلی الله علیه و اله در فراقش این چنین داغدار باشند؛ زیرا تأثیر مصیبت هر فقیدی به قدر و قیمت اوست. و برای عظمت رسول خدا صلی الله علیه و اله همین بس که نام مبارکش مقرون نام خداوند است (رسول خدا)، و ایمان به خدا پذیرفته نمیشود مگر این که بعد از آن، اعتراف و ایمان به رسالت رسول خدا محمد بن عبدالله صلی الله علیه و آله باشد. [ صفحه ۷۵] پیامبر اکرم صلی الله علیه و اله در بسیاری از مواقع به وقایعی که بعد از خود بر اهل بیت و خاندانش وارد خواهد شد خبر میداد و بارها به صراحت و کنایه مصائب ایشان را گوشزد میکرد، حتی در لحظه وفات نیز به ایشان نگاه کرد و گریست و چون سبب پرسیدند فرمود: «بر ذریهام گریه میکنم به خاطر آنچه بعد از من امتم با ایشان انجام میدهند».آری، زینب علیهاالسلام دختری پنج ساله بود که جد بزرگوارش را از دست داد. او به چشم خود دید که پیکر مطهر رسول خدا صلی الله علیه و اله را از خانه میبردند و به خاک میسپارند. او برای فرار از دهشت و بیمی که از دیدن این منظرههای دردناک به او دست میدهد، به آغوش مادر پناه میبرد اما میبیند مادر، خود گرفتار اندوهی است که خاطر او را سخت آزرده و آرامش را از وی سلب نموده است. لذا به آغوش پدر پناهنده میشود ولی او را نیز با کوهی از غصه و اندوه دست به گریبان میبیند؛ پس دردها و داغها را به سینه میریزد و برای مصائب دیگر خود را آماده میکند. زیرا این اولین مصیبت زینب است اما مسلما آخرین آنها نیست.
برگرفته از کتاب یادگار خیمه های سوخته نوشته: محمد جواد مغنیه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *